Dit project heeft 3 ambassadeurs die zelf jeugdreuma hebben en toch heel erg succesvol in de sport zijn; zij ondersteunen dit project en hebben zelf hun ervaringen beschreven. Onze ambassadeurs zijn: 

Wendy van de Akker 
Wendy is 18 jaar en heeft polyarticulaire JIA. Wendy heeft in het blad 'Rond Reuma' een interview gegeven als een van onze ambassadeurs; het stukje heette: Danskoningin met Jeugdreuma, een stuk uit dit interview kan je hieronder lezen:

'Wendy van de Akker uit Putten is 18 jaar en zit in het 3e jaar van de mbo, richting secretarieel. Ze heeft sinds haar elfde Juvenile Idiopatische Arthritis, ofwel JIA. Dit is een vorm van jeugdreuma die ontstekingen veroorzaakt in de gewrichten. 'ik heb in bijna alle gewrichten ontstekingen gehad.' Wendy komt uit een sportieve familie en houdt zelf ook veel van bewegen. Toen ze plotseling pijn kreeg in haar lichaam dacht ze eerst dat het overbelasting was door trampolinespringen en jazzballet. 'Maar in het ziekenhuis bleek al snel dat ik jeugdreuma had.' De artsen adviseerden Wendy voorzichtig aan te doen met sporten. Zij hielden er rekening mee dat Wendy er mee zou moeten stoppen. 'Dat heb ik niet gedaan ik vond het gewoon te leuk. Mijn moeder en zus geven les bij de sportvereniging en sinds vorig jaar train ik een eigen jazzgroep. Laatst assisteerde ik in een andere groep. Daar zat een meisje dat sinds kort ook jeugdreuma heeft. Zij heeft dezelfde artsen als ik en van hen hoorde ik dat ze heel blij is dat ze mij kent. Ze zegt ‘Wendy is ook blijven dansen, dus dat kan ik ook.’ Ik ben blij dat ik een voorbeeld voor haar kan zijn.' 

Inmiddels heeft Wendy met haar ziekte leren leven. 'Een paar jaar geleden lukte dat nog niet. Ik vond het toen heel erg om in een rolstoel te gaan zitten. Ook het onbegrip kwetste me, vooral als mensen me raar aankeken. Ik snap het wel, want reuma zie je niet. Soms zit je met winkelen of dagjes uit in een rolstoel vanwege de pijn en als het ’s middags beter gaat, stap je er weer uit. Ik ga bijvoorbeeld halve dagen naar school om een terugslag te voorkomen. Maar ik heb wel altijd gedanst, dat komt bij sommigen heel raar over.' Het heeft lang geduurd voordat de artsen een combinatie van medicijnen vonden die aansloeg. Nu heeft Wendy eindelijk het idee dat de behandeling wat doet. Op dit moment sport Wendy drie of vier keer per week. Maar dat kan niet altijd. 'Als het slecht met me gaat, doe ik maar half mee. Soms kijk ik alleen en sla ik over. Ik heb wel eens pijn tijdens het dansen, maar vaker erna.' Wendy kan niet alle danspasjes meedoen. 'De grondoefeningen zijn te zwaar voor mijn polsen. Ik dans dan gewoon staand mee. Aan wedstrijden kan ik dus niet mee doen. Demonstraties geef ik wel. We passen dan de pasjes aan. Mijn vriendinnen leven met me mee. Ze zeggen altijd dat ik moet stoppen als het te zwaar wordt. Maar het is niet echt onderwerp van gesprek.' Wendy grijnst: 'We dansen en hebben samen de grootste lol.' 

Wendy heeft duidelijk profijt van het blijven sporten. 'Ik heb een goede conditie en kan daardoor veel meer aan.' zegt ze trots. 'Het dansen geeft me een goed gevoel, ik ben heel blij dat ik met de meiden mee kan doen.' Wat ze als ambassadeur voor dit beweegproject wil bereiken? 'Ik hoop dat iedereen met jeugdreuma een sport vindt die hij of zij leuk vind. En ik hoop dat ze net zo veel steun krijgen van hun familie en hun sportclub als ik.'

Eva Vroonland  
Eva is 12 jaar en heeft systemische JIA. Ondanks haar reuma is Eva heel succesvol in het zwemmen. Hieronder een stukje van Eva over zwemmen met reuma: 
 
'Nou....eerst zat ik op zwemmen bij Sterrenplan, daar leerde ik de basisdingen voor wedstrijdzwemmen, kunstzwemmen, waterpolo en reddingszwemmen. Na ongeveer twee jaar was dat afgelopen en ging ik wedstrijdzwemmen. Niet gewoon wedstrijdzwemmen maar aangepast wedstrijdzwemmen.  
 
Ik zit daar met een clubje van 5 zwemmers. Er zitten 2 mensen die geestelijk gehandicapt zijn bij, 1 jongen is een beetje spastisch en de trainster heeft iets met haar evenwicht. Eerst wilde ik er niet bij want ik vond dat ik er niet echt bij paste, omdat je aan mij niets kon zien, later vond ik dat niet meer en was ik er ook helemaal aan gewend.

Ik heb nou 5 keer in het jaar een wedstrijd ergens in Nederland met allemaal gehandicapten of mensen met een beperking. Ik heb ook een keer meegedaan aan een internationale wedstrijd in Deventer.

Daar heb ik een gouden en een bronzen medaille gewonnen. De gouden medaille met de 100 meter rug en de bronzen met de 50 meter vrije slag. Ik train 2 keer in de week een uur. Dinsdag en vrijdag.'

Berrie Hommel  
Berrie is 25 jaar en heeft systemische JIA. Berrie speelt in het Nederlandse team rolstoel hockey, heeft een gouden medaille behaald tijdens het EK in Italie, een wereld (WK) titel gehaald in finland, was 4x topscoorder van hoogste klasse van nederland en was 5 keer kampioen van de hoogse klasse van nederland.

'Persoonlijk vind ik sporten met reuma heel belangrijk, het was niet altijd even gemakkelijk maar ik durf nu naar jaren gesport te hebben zeker wel te zeggen dat ik door al mijn sporten, in een veel betere lichamelijke toestand ben als dat ik het niet gesport zou hebben. Ik speel al jaren lang rolstoel hockey en hier geef ik ook les in. Tevens doe ik clinics en demo’s vanuit het Nederlandse team om juist mensen met een beperking te stimuleren te gaan sporten. 
 
Sporten is zowel goed voor de gezondheid als op sociaal vlak omdat je in aanmerking komt met andere personen die ook sporten. Verder doe ik nog aan jeu the boules, handbiken en ga ik naar de sportschool. Door al deze sporten blijven mijn gewrichten soepel en kan ik in het dagelijkse leven ook meer. Ik kan daarom echt iedereen aanraden om een sport te gaan beoefenen. Er zijn heel veel verschillende sporten en aanpassingen om toch lekker sportief bezig te zijn.